دپښتو ادبي قنديل ټولنې دخواشينۍ پيغام

په خواشينۍ سره مو خبر تر لاسه كړو چي دپښتنو او پښتو ژبې

ستر خدمت ګار وتلئ شاعر اجمل خټك بابا له دې نړۍ ستر ګي

پټي كړي اجمل بابا چي تل يې دپښتنو د خپل واكۍ او يوالي دپاره هلي ځلي كړي

دپښتو ادبي قنديل ټولني ټول ملګري دستر څښتن ج په دربار كي داجمل بابا

دپاره لاسونه لپه كوي ٫ لوي خداي ج دې اجمل بابا ته جنت فردوس نصيب

كړي او دپښتنو ددې ستر مبارز او رښتيني شاعر كورنۍ ته دې خداي ج صبر

جميل وركړي دداسي ستر خدمت ګارانو پر مړينه نه يواځې

دهغه كورنۍ دغم اوښكي تويوي بلكه عام وګړي هم دهغه مړينه يوه لويه ضايعه ګڼي٫ خو دا خبره هرچا ته معلومه ده چي داجمل بابا په څېر ستر خلګ

نه مري بلكه هغوي تل تر تله ژوندي دي

لوي خداي ج دې پر ورحميږي

اللهُمَّ الجعَل قَبرَهُ نُورًا ولاَ تجعَل قَبرَهُ نَارّا

اَللهُمَّ الجعَل قَبرَهُ عِيداً وَلاَ تَجعَل قَبرَهُ وَ عِيدًّا

٫٫٫٫٫

پښتو ادبي قنديل ټولنه

شعر٫ رحمت زلمئ

غزل

شونډي ئي ستا تر سپين رخساره نه ځي

بې لارې خلګ دي پـــــــر لاره نه ځي

ښايي مــرتد سو لــــه مذهبه دننــــګ

سرونه ټيټ كړي خـــو تر داره نه ځي

ژونـــد مې پـــه شان دلا وارثــه مړي

چي يې هيڅوك تر ړنګ مزاره نه ځي

دمـــرګ بـــلا پـــر هر چارسو ولاړه

كليوال ښه كړي چي تر ښاره نه ځي

پښتون دوخت داسي صحراكي ولاړ

چي يې تـــر هيچاپوري ناره نه ځي

دوخت خزان زلمئ كړ داسي مايوس

چي اوس يې خيال لا تر بهاره نه ځي

رحمت زلمئ

داؤدبخت مندوخېل

غزل

چي څوك دتوروتيــــــــــــــاروكوريــــادوي

پښتون وطن ښيي كه ګــــــــــــــــوريــــادوي

ماته رايـــادسي لوټي لوټي كابــــــــــــــــــــل

چي په كوم ځاي كي څـوك لاهـــــــوريادوي

زه له دښمنه ځكــــــــــــــــــــــــــه نه وېرېږم

ماپه دعاكي خپله مـــــــــــــــــــــــوريـــادوي

زماياران زمـــاښېګړې شمــــــــــــــــــــــېري

زماخپلوان زماهرتـــــــــــــــــــــــــوريــادوي

بخته چي تـــه څوك يـــــــــــــــــادوې هركله

هغه تانه يادوي نـــــــــــــــــــــــــــــوريادوي

مينه د امـــن دګل پـــــــــــــــــــــــــانړه بخته!

ليږونكئ

رفيع الله مندوخيل

چــــــې خــوني به په خپل ځان شم ستا له غمه
خـــــــود بــــــه دم راڅـــــخه وګــــاږي تـــردمـه
لا مـــــــې نـــــــه دي ستا په مينه كې چار سمه
زر بـــــه پـــــريــــوځـــي داديـــوال له دغه زيمه
لــــــــه بـــــريـــــښي آب حيـــــات لـــه توره تمه
ستــــــــا د عشــــــــق لـــــه هـــره جوره تر ستمه
چـــــې يـــــــوســــف يــــي جــلوه كا له هره خمه
دا آواز كـــــــــانــــــــدي ربــــاب له زير او بمه

ډيـــــرمـــــې مــــــه اړوه په توراو سپين صنمه
چې چيچلي دې دعشـــــق بـــــي دمــــه مـار يم
چـــــې كـــــاتـــــه راته په څنګ كاږه كاږه كړې
ډيرو اوښــكو مې صورت له برمه پريووست
له ستـــــــمه دي كَـــــــرم هســــــې جــــلوه كړي
د نــــــا صــــح مهـــــــر، كــــرم دي صــدقه شي
ستا دې كجو زلفو هسې خــــــــلق حيران كړه
د حميد ســـــوزنــــــده شعر وســـــــوم وســـوم

چمتوكونكے

محمدعلي عمري