دژوند ښكلا

عالم وايي دژوندانه ښكلا علم دي

جاهل وايي دژوندانه ښكلا عيش و نوش دي

بډاي وايي دژوندانه ښكلا ثروت او دارايي ده

مسكين وايي دژوندانه ښكلا صبر او زغم دي

اصيل وايي دژوندانه ښكلا وفا ده

ناروغ وايي دژوندانه ښكلا روغتيا ده

جوړ وايي دژوندانه ښكلا شكر دي

سخي وايي دژوندانه ښكلا ښندل دي

بخيل وايي دژونادانه ښكلا سپمول دي

بوډا وايي دژوندانه ښكلا تنهايي ده

ځلمئ وايي دژوندانه ښكلا ځواني ده

استاد وايي دژوندانه ښكلا ښوونه ده

زده كونكئ وايي دژوندانه ښكلا زده كړه ده

كاسب وايي دژوندانه ښكلا دلاس تڼا كه ده

سوالګر وايي دژوندانه ښكلا لكړه ده

ماشوم وايي دژوندانه ښكلا دمور غېږ ده

زاهد وايي دژوندانه ښكلا تقوا ده

مجنون وايي دژوندانه ښكلا ليلا ده

حكيم وايي دژوندانه ښكلا تجربه ده

اديب وايي دژوندانه ښكلا شعر او ادب دي

په درناوي

محمدعلي عمري

افسانه ؛ ډاكټر محمد شفيق

طوطي تر بريښنا تېز

طوطي خو اوس بيخي ډير زيات خوشحاله وو چي ده موټر سايكل چلول هم زده كړي وو كله كله به يې دلته او هلته موټر سايكل بوولئ وو

بله ورځ طوطي په يوه كار پسې ډير لرې يوه بل كلي ته ولاړئ هلته دطوطي ډير خاطر وكړل سوئ كله چي طوطي بيرته له هغه كلي ځخه راتللئ

نو هغو خلكو په تېره كوربانو ورته وويل چي ملا طوطي دا يوه مهرباني به كوې

چي لږ په احتياط به موټر سايكل چلوې ځكه ددې تر اوسه استاذ او ښه چلونكئ نه دئ پيدا سوئ دغه دئ چي طوطي هم بيرته راروان سوئ تر يو څه حده پورې خو

ډير په احتياط سره راروان وو دفطرت له ښكلا ځخه يې خوند اخيستلئ شاوخوا ښايسته ننداري وي شنه باغونه او جګ جګ چنارونه وو سړه سړه هوا وه يوه خوندوره فضا وه بس خو دكلي لاري وي چي اكثره به كچه يا خامي وي او بيا نو دغه لاري ټولي په كرهڼي مځكو كښې په موخيځي توګه جوړي كړلي سوګي وي كله به يو تير يا بل تير او يوه هيړه وه دكلي ژوندون وو شاوخوا باوړۍ يا برمې به وي او دهغو برمو او باوړيو به خپل خپل اودونه ؛ تا لابونه ؛ وو يا داوبو دزېرمې دپاره داسي سيمه وه چي هلته به يې اوبه را تړلګي وي

ځكه به له هغه اوده ؛ تالاب ؛ ځخه دكلي پيغلو نجونو او زړو ښځو دخپل كور داوبه خور دپاره په كوزو منګيو او ګوډوكښې او به وړلې ځكه بي حسابه ښځي به

هلته سره كوړه وي هرې يوې ښځې به دځان دپاره داوبو وار مخته كاوه چا چا به دفطرت ننداري كولي او دلته او هلته به يې ځله كتل

ډير خلګ ځوانان زاړه واړه پر دغه لاره تيريدل خو له پښتني دود او دستور سره به يې سم دم خپله لاره وهله كله به يې هم وزنانو ته بې ځايه نه كتل او نه به زنانو په چا كي چرت واهو خو دلته خبره بله وه چي ملا طوطي ګل نن سپينه جامه اغوستې وه او توري چشمي يي پر سترګو كړي وي ګواكي له خسمانانو او دوړو او سيليو ځخه ځان په وژغوري دغه دئ چي ملا طوطي ګل ښه په خوند پر موټر سايكل سپور او راروان دئ په خپل خيال او فكر كي داسي غرق دئ

چي له ځانه نا خبره دئ كله چي دملا طوطي ګل سترګي هلته ليري پر يوه

او ده يا هوده او مښتلي نو هلته ډيري ښځي كوړه وي چا خپل كالي مينځل او نورو به ورسره نښتيځل او نورو به خپلي او به وړلې نو ملا طوطي فكر وكړلئ چي ياره راسه موټر سايكل ښه تېز تر دغه هوده تېر كړه ګوندي دا ښځي هم ستا په هكله څه ووايي چي خوره دا سړئ څوك وو او بيا يه تر ډيره حده ستا دموټر سايكل دچلولو په هكله ږغيږي چي خواره مه سې څوني غُركئ يې په وكړئ بله به بيا ووايي چي دا ملا څوني زورور وو چي داسي په غُر غُر يې موټر سايكل تېر كړئ دا يه يو ځانګړئ بحث وي څوك به بيا ووايي چي مزغئ دې مات سي څنګه تيز روان وو او بيا كه كورته ولاړلې هلته به دكور وهلكانوته زما مثال وركوي چي هلكه دومره غُر غُر مه لرئ لكه هغه ملا هلته ملا طوطي سم دلاسه موټر سايكل ودراوه او كالي يي پر ځان ښه سره جوړ كړل او بيا يي موټر سايكل چا لان كړئ او وګېر ته يې وا چاوئ او ښه يې اسكلېټر وركړئ لاره هم ډېره نا آړامه وه څو واره به له ملا طوطي ځځخه موټر سايكل دلته او هلته سولئ او داوښتو په حال كي به وو خو طوطي ګل به ډېره هڅه كوله چي موټر سايكل ډير تيز او مخ په وړاندې بوځي دغه دئ ملا ط،طي ګل موټر سايكل نور هم تېزكړئ او دا هغه محال وو چي طوطي وهغه ګودر ته بيخي ورنژدي كيدئ روان وو؛

بله خبره بيا داسي هم وه او پر وياله دخرو او غويو او بزو او پسونو لاره دلرګيو يو كوږ اوږ پُل غوندي وئ چي هغه حيوانان او زاړه او واړه باندي تيريږي او راتيريږي نو دلته هم يو دوه كاږه لرګي پر دغه وياله غزول سوي وو

چي له ډير تګ راتګ ځخه باندې خاوره هم درزيدو په حال كي وه هر څوك چي به دلته تېريده ډير احتياط به يې كاوه دغه دئ چي طوطي هم ورانزدې سوئ

خورا تېز هم راروان دئ دموټر سايكل يې هم توري ټرندي خيزي هلته پر ګودر ناستو ښځو هم خپل مخونه پټ كړل ملا طوطي زر ترزره موټر سايكل تر وياله تېر كړئ هلته يو زوړ سپئ تر يو چنار لاندې پروت وو هغه هم دموټر ستيكل په غُرندا كښې را ويښ سوئ او پر ملا طوطي يې راټوب او پر غپ كړئ طوطي وار خطاء سوئ ځكه سپئ ورا وغورزيدئ طوطي ملا يې هلته او وېراوه

او تر موټر سايكل ملا طوطي ولوېدئ ښځي ټولې وراټولي سوي ملا طوطي يې را كښينولئ دطوطي لاس مات سوئ وو كالي ځله پر څيري سول

او ملا طوطي تر بريښنا تېز تر منزله ورسيدئ

په درناوي

ډاكټر محمد شفيق

دقلم دپنځونكي په نامه

موږ خبر يو چي په كايناتو كښې خالق تعالي ترهرڅه لومړئ قلم پيدا كړو او بيا يې دا ورته وويل چي ليكل وكړه او پدې هم پوهيږو چي قلم ته هر وخت انسان ضرورت لري او قلم دالله تعالي له لوري هغه ستر انعام دئ چي هر څوك ګټه تري اخيستلاي شي موږ پوهيږو چي قلم ددنيا په سترو دربارونو كي ډير لوړ مقام لري

دا قلم دئ چي دقومونو تاريخ يي ژوندئ ساتلئ ددنيا تر ټولو ستر باچا خو قلم دئ

ځكه چي هر څوك ورته ضرورت لري او څوك چي په خپلو ګوتو كي قلم نلري

هغه هيڅ نلري دهغه پرحال بايد وژاړو قلم ته خالق تعالي ډير ستر وياړ ورپه برخه كړئ ځكه زموږ پر اوږو ناستي ملايكي هم په قلم ليكل كوي

درځي چي دغه ستره ډالۍ دځان كړو درځي چي دغه ستر انعام په ډير احتياط سره وكاروو او لنډه دا چي درځي لدې عصري نړۍ

سره دقلم په كارولو كي سيالي وكړو

په مينه

محمدعلي عمري

سهيلي پښتونخوا مسلم باغ